20-06-2021

Terugblikken

 

Morgen ben ik jarig. Ik blik de dag ervoor altijd terug op het afgelopen jaar. Doe jij dit ook? Of doe jij dat alleen met Oud & Nieuw? Iedereen heeft het afgelopen jaar een raar jaar gehad. Niets was “normaal” noch vanzelfsprekend. Terugblikken op keuze die je hebt gemaakt, situaties die gebeurd zijn of mensen die je hebt ontmoet.

 

Mijn jaar was extreem bizar. Ik kan alleen maar hopen dat er snel verandering in komt. Het is vaak zwart geweest, soms zo donker dat ik echt geen lichtpuntje meer kon zien. Die momenten zijn er nog. Toch kan ik terugblikken.

 

 

Dankbaar ondanks alles

 

Door mijn angst en ziekte heb ik echt in een isolement geleefd. Eigenlijk nog, al zet ik nu iets meer stappen in de buitenwereld. Dit kost mij echter bergen energie. De nasleep van Covid-19 is nog niet uit mijn lichaam evenals de nasleep van mijn ziekenhuisopname.

 

Ondanks alle situaties kan ik zeggen dat ik enorm dankbaar ben. Dankbaar voor de vriendschappen in mijn leven. Mensen die ik al jaren ken en waar ik samen veel mee heb meegemaakt. Met iedereen heb ik een andere band, dat is heel bijzonder. Ik kan nu echt zien en zeggen dat het vriendschappen voor het leven zijn. Mensen voor wie ik klaar wil staan, die mij accepteren met al mijn kanten. Vrienden die mij een spiegel voor durven houden. Vrienden en familie die mij steunen, mij werkelijk kennen en bij wie ik volledig mijzelf kan zijn.

 

Ja, ik ben zo ontzettend dankbaar voor alle vrienden en familie in mijn leven!

 

Wat zijn dingen waar jij dankbaar voor bent? Hoe kijk jij naar jouw leven?

 

 

Vrienden brengen kleur in het leven!

 

 

 

 

 

 

 

Donkere momenten met een gouden randje

 

Op de donkere momenten/dagen, waarop ik het niet zag zitten waren mijn vrienden als sterren in de nacht. Door hen ben ik op de been gebleven. Dat is zo waardevol, niet in woorden uit te drukken. Sommige familiebanden zijn hechter geworden, dat is echt zo fijn!

Helaas zijn er ook situaties waarin ik grenzen heb getrokken en mezelf daardoor beschermd heb tegen enorme stress. Dit doet nog altijd pijn. Ik hoop dat ook die situaties zullen verbeteren, dat ik niet op mijn tenen hoef te lopen en alles uit hoef te leggen. Dat ik mag zijn zoals ik ben, zoals ik dat ook tracht bij een ander te laten; iemand laten zijn zoals hij/zij is.

 

De donkere dagen hebben een gouden randje gekregen door dankbaarheid. Dankbaar voor wat het mij geleerd heeft en het heeft verandering teweeggebracht.

 

 

 

Terugblikken op mijn leven tot nu toe

 

Mijn leven is nooit saai geweest, verre van! Wie mij kent zal dit beamen. Wanneer ik ergens voor ga, ga ik er 200% voor. Als ik een doel voor ogen heb, zal ik er alles aan doen om dit doel te bereiken.

 

Zoals ik al schreef, is het afgelopen jaar een bizar jaar geweest. Nu heb ik het afgelopen jaar wel geleerd, dat grenzen nodig zijn. Grenzen die mij bescherming bieden. Grenzen die aangeven wat ik fijn vind en wat niet, wat ik aankan en wat niet en die daarnaast ook duidelijk weergeven wat mijn normen en waarden zijn. Lukt dit altijd? Nee, zeker niet. Maar ik blijf het proberen.

 

Ik had mijn leven heel anders voor me gezien op deze leeftijd. Dat doet pijn. Maar daarnaast kan ik alleen maar erkennen, dat ik ben wie ik ben juist door alles wat ik heb meegemaakt.

Momenteel zit ik een “donkere fase”. Door de Prednison schommel ik enorm in mijn emoties. Ik weet dat de darmen ook wel het 2e brein worden genoemd, ook dat kan ik beamen.

 

 

En toch heeft mijn leven, een gouden randje ondanks alle donkere dagen.

 

 

 

 

Terugblikken op mijn leven
Getagd op:                        

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.