6 sep. 20

Belangrijk thema

Vertrouwen dat het weer komt. Het is alweer even geleden dat ik een blog gepost heb. Het is de laatste tijd lastig voor mij om geconcentreerd ergens aan te werken. Toch doe ik vandaag een nieuwe poging. Tussen alle reacties die ik krijg, zitten goede tips en dat motiveert wel om te blijven schrijven. Tevens krijg ik veel spam, dus het kost soms tijd om te reageren op berichten.

Vertrouwen

Een thema waar ik de laatste tijd mee rondloop, is vertrouwen. Ik loop hier telkens tegenaan of ik loop erin vast. Herken je dat? Dat je denkt dat het wel goed zit wat vertrouwen betreft maar als puntje bij paaltje komt, blijkt het zo simpel niet. Hoe vertrouw je iets, waar je nare ervaringen in hebt opgedaan? Hoe vertrouw je mensen echt volledig, als je veel schade berokkend is op dit gebied? Hoe ga jij hiermee om?

 

Voor mij is het een hele worsteling. Het zeggen dat ik iets of iemand vertrouw, wil niet zeggen dat het gevoelsmatig overeenkomt met die woorden. Toch probeer ik het uit te blijven spreken, zodat mijn vertrouwen kan groeien. Niet iedereen stelt je teleur, niet alles gaat steeds verkeerd, niet alles loopt slecht af. Zo zwart/wit is het niet. Iemand kan je teleurstellen zonder dat hij/zij zich dit beseft. Er is dan geen kwade opzet in het spel. Toch kan dit zo voelen of lijken. Het triggert jouw eerdere ervaringen.

 

Proces

Vertrouwen is er niet ineens, van de een op de andere dag. Het is een proces wat je doormaakt. Door meer positieve ervaringen op te doen, groeit je vertrouwen. Wat niet wil zeggen dat je tussendoor niet gekwetst of teleurgesteld zult raken.

 

Toen ik nog op Atletiek zat, trainde ik meerdere keren per week. Toch was de ene wedstrijd de andere niet. Tijdens een wedstrijd won ik eens 4 medailles voor dezelfde loop! 1e van de a-pupillen meisjes, 1e van de a-pupillen jongens etc. Ik was trots en blij! Bij een andere wedstrijd won ik niets. Lag het dan aan de trainingen? Misschien, het kan echter ook een momentopname zijn. Hoe is je dag, wat is er in de tussentijd van een training naar een wedstrijd nog gebeurt? En er zijn wellicht nieuwe deelnemers die net iets sneller blijken te zijn. Vertrouwen zie ik als een training. Je leert het gaandeweg in je leven. Op sommige gebieden kan je vertrouwen groot zijn, op andere gebieden juist heel klein. Je doorloopt een proces. Net zoals je een spier blijft trainen, moet je ook blijven oefenen met vertrouwen. Dat kost tijd.

Gun jezelf de ruimte

Iets wat ik graag wil leren, is om “falen” niet als fout te bestempelen. Je hebt geleerd. Daar waar het nog niet gaat zoals je graag zou willen, is ruimte voor verandering en verbetering. Alles ontwikkelt zich, er zijn zoveel veranderingen in de wereld. Dat komt omdat er altijd verbeteringen zijn voor zowel producten, bedrijven, werkwijze, visies etc. Ik ben vaak te streng voor mijzelf. Iets moet meteen lukken, goedgaan of slagen. Alsof ik een robot ben, ingesteld kan worden en het dan uit kan voeren. De ruimte nemen en jezelf geven is cruciaal. Hoe is het gesteld met jouw zelfvertrouwen bijvoorbeeld? Waar kraak jij jezelf op af? Waar bouw jij jezelf mee op?

 

Hoe ga je om met kritiek en feedback? Dat zal afhankelijk zijn van jouw zelfbeeld. Gun jezelf tijd en ruimte om te leren, steken te mogen laten vallen, fouten te kunnen maken, keuze maken ook al weet je niet altijd wat er daarna gebeurt. In de afgelopen maanden heb ik mijzelf meerdere keren afgekraakt. “Hoe kan ik als christen nu bang zijn in deze coronatijd, waar is dan mijn vertrouwen, waarom laat ik die angst zo overheersen en krijg ik het niet onder controle, waarom durf ik niet gewoon te “leven” en leef ik als een gevangene”? Allerlei vragen die ik mijzelf afvraag. Ik straf mijzelf daarvoor. Veel ruimte gun ik mij dus niet.

Overgave en loslaten

Ik ben nu in een fase beland, waarbij ik leer om dingen (met name gedachten eigenlijk) los te laten. Kan ik dit omdat mijn vertrouwen ineens immens sterk is? Zeker niet! Ik heb gekozen om hulp te zoeken en mij daaraan over te geven. Ik weet niet alles, ik begrijp mijn eigen gedachtestroom niet, ik heb veel gelezen en gehoord maar zijn dat allemaal feiten? Geen idee.

 

Maar ik kwam op een punt waarop ik niet verder kon. Ik wilde niet verder, kon geen kant op. Het was een moment waarop ik besefte, dat dit probleem voor mij te groot was om te dragen. Ik was doodmoe, van alle hyperventilaties, stress, spanning en gedachten. Doktoren en medicatie zijn er om je te helpen. Dat wil niet zeggen dat je bij elk negatief gevoel in je lichaam, hoofd of bij elk kwaaltje, naar een dokter moet rennen. Integendeel, dat zou ik je juist afraden. Een mens is tot meer in staat dan hij vaak zelf denkt. Mijn lichaam gaf een grens aan. Zoals ik mijn leven in deze bizarre omstandigheden rondom het virus, invulde was geen leven. Het was dit of opgeven. Mijn breekpunt…

Sterk

Soms kan het zijn dat je geen energie meer hebt. Je bent te lang sterk geweest. Wees niet boos op jezelf. Samen ben je sterker dan alleen. Om als mens toe te geven dat je grenzen hebt, ergens niet toe in staat bent, iets niet aankan, is lastig. Trots kan in de weg staan. Laat het tot een blokkade leiden. Je kunt dan sterk lijken voor de buitenwereld maar vanbinnen brokkel je af. Wees sterk en eerlijk over jezelf en naar jezelf toe.

 

 

“Sterk zijn is toegeven waar je zwak bent,

En vragen om wat je nodig hebt!”

 

Een boost voor je zelfvertrouwen 😉

https://www.youtube.com/watch?time_continue=59&v=cwLRQn61oUY&feature=emb_logo

 

Vertrouwen

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.