17-04-20      Mijn boek                        

 

Als ik alles op moest schrijven

Wat in mijn hoofd omging

Zou er geen lege pagina meer overblijven

Ik zou boeken vol schrijven zonder te stoppen

 

Mijn handen zouden vol blaren zitten

Van het urenlang schrijven achter elkaar

Er is zoveel wat ik zou willen vertellen

Zoveel wat in mij leeft

 

Zou je het aankunnen

Te lezen?

Zou je het kunnen verdragen

Te weten wat ik voel?

 

Mijn hoofd barst

Mijn hart slaat op hol

Ik ren een marathon

Waar jij één stap hebt gezet

 

Ze zeggen dat ik moet blijven vechten

Dat ik sterk ben

Dat klopt ik ben sterk

Maar ik ben het te lang geweest

 

Mijn armen kan ik niet langer

Ophouden

De verzuring is ingetreden

En ik kan mij niet meer verdedigen

 

Tevens, kan ik mijzelf niet

Langer beschermen

Nog voor een ander

Nog voor mijzelf

 

Ik zou uren kunnen blijven schrijven

Om te proberen over te brengen

Dat wat er in mij omgaat

Maar heeft het zin?

 

De knop moet om

“Je kunt het”

Je hebt het al die tijd gedaan

Ja, en juist daarom

 

Mijn hart bloedt

Jullie deppen het op

Maar het lek

Wordt niet gedicht

 

Het bloed blijft sijpelen

Het vindt een weg naar buiten

Steeds wat minder

Maar genoeg om kracht te verliezen

 

Tot er niet genoeg meer is

Om rond te pompen

Tot het kloppende hart

Tot stilstand wordt gebracht

 

Ja, ze kon vechten

Ja, ze had het in zich

Maar haar lichaam was op

Het heeft het begeven

 

De gedachtestroom

Als een trein

Geen stoptrein

Maar HSL

 

Ze wilde niet blijven hangen

In het verleden

Echter wilde ze ook niet

Blijven in het heden

 

Laat staan dat ze uitzag

Naar een toekomst

De lentezon

Verdween als sneeuw voor de zon

 

De herfstbladeren vielen

De boom bleef kaal

Er kwam geen nieuwe lente

Niet ditmaal

 

De boom had te veel

Te verduren gehad

De seizoenen werden hem

Fataal

 

Men plantte nieuwe bomen

Aan de oude werd niet meer gedacht

Ze hadden hem verwijderd

Met man en macht

 

Hier en daar kronkelt nog

Een wortel

Maar die groeit

Tot niets meer uit

 

De woorden zijn op

Het verhaal is uit

Je hebt het boek gelezen

Van kaft tot halverwege

 

Het 2e deel kwam nooit meer uit

Niemand die het schrijven kon

Want niemand wist

Wat de invulling hiervan zou zijn geweest

 

Zo schrijf nu

Wat je te schrijven hebt

Het boek komt af

Of sluit met een open eind…

17-04-20      Mijn boek                        

 

Als ik alles op moest schrijven

Wat in mijn hoofd omging

Zou er geen lege pagina meer overblijven

Ik zou boeken vol schrijven zonder te stoppen

 

Mijn handen zouden vol blaren zitten

Van het urenlang schrijven achter elkaar

Er is zoveel wat ik zou willen vertellen

Zoveel wat in mij leeft

 

Zou je het aankunnen

Te lezen?

Zou je het kunnen verdragen

Te weten wat ik voel?

 

Mijn hoofd barst

Mijn hart slaat op hol

Ik ren een marathon

Waar jij één stap hebt gezet

 

Ze zeggen dat ik moet blijven vechten

Dat ik sterk ben

Dat klopt ik ben sterk

Maar ik ben het te lang geweest

 

Mijn armen kan ik niet langer

Ophouden

De verzuring is ingetreden

En ik kan mij niet meer verdedigen

 

Tevens, kan ik mijzelf niet

Langer beschermen

Nog voor een ander

Nog voor mijzelf

 

Ik zou uren kunnen blijven schrijven

Om te proberen over te brengen

Dat wat er in mij omgaat

Maar heeft het zin?

 

De knop moet om

“Je kunt het”

Je hebt het al die tijd gedaan

Ja, en juist daarom

 

Mijn hart bloedt

Jullie deppen het op

Maar het lek

Wordt niet gedicht

 

Het bloed blijft sijpelen

Het vindt een weg naar buiten

Steeds wat minder

Maar genoeg om kracht te verliezen

 

Tot er niet genoeg meer is

Om rond te pompen

Tot het kloppende hart

Tot stilstand wordt gebracht

 

Ja, ze kon vechten

Ja, ze had het in zich

Maar haar lichaam was op

Het heeft het begeven

 

De gedachtestroom

Als een trein

Geen stoptrein

Maar HSL

 

Ze wilde niet blijven hangen

In het verleden

Echter wilde ze ook niet

Blijven in het heden

 

Laat staan dat ze uitzag

Naar een toekomst

De lentezon

Verdween als sneeuw voor de zon

 

De herfstbladeren vielen

De boom bleef kaal

Er kwam geen nieuwe lente

Niet ditmaal

 

De boom had te veel

Te verduren gehad

De seizoenen werden hem

Fataal

 

Men plantte nieuwe bomen

Aan de oude werd niet meer gedacht

Ze hadden hem verwijderd

Met man en macht

 

Hier en daar kronkelt nog

Een wortel

Maar die groeit

Tot niets meer uit

 

De woorden zijn op

Het verhaal is uit

Je hebt het boek gelezen

Van kaft tot halverwege

 

Het 2e deel kwam nooit meer uit

Niemand die het schrijven kon

Want niemand wist

Wat de invulling hiervan zou zijn geweest

 

Zo schrijf nu

Wat je te schrijven hebt

Het boek komt af

Of sluit met een open eind…

Mijn boek
Getagd op:                        

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.