12-05-20

Wachten

Wat is er moeilijker dan te moeten wachten? Op dit moment wachten we allemaal, de hele wereld wacht. We wachten op het moment dat het virus onder “controle” is, we wachten op een vaccin, we wachten op onze vrijheid. De dag van de vrijheid hebben we in Nederland net gevierd. En nu is onze vrijheid weer enorm beperkt. 

Ervaring

Heb jij ook wel eens een moment gehad waarop je ongeduldig werd. Je stond in een lange rij bij de kassa met haast want je moest snel naar huis. Voor je heeft een klant problemen met de betaling, een product kon niet gescand worden, er moest een medewerker komen en een nieuw product halen of de prijs laten weten. Je staat daar, wat doe je? De rij naast je leek eerst langer, daar is iedereen al geholpen. Had je toch maar daar aangesloten. Of je zit in de auto op weg naar een belangrijke afspraak. Er zijn verschillende routes. Je kiest er een. Dan kom je in een file terecht en denk je: “Had ik maar”.

Herkenning

Herken je dit ook? Wachten blijkt niet zo makkelijk in onze Westerse maatschappij. Ik denk zelf dat de oorzaak hiervan is, dat we willen/moeten presteren, multitasken, niet 1 maar 3 dingen tegelijk willen doen. We hebben haast. We willen zo snel mogelijk van A naar B, we willen zo snel mogelijk eten, we willen zo snel mogelijk zoveel mogelijk werk tegelijk doen. En wat is het resultaat? Een opgebrand persoon na 15 jaar, als je het al zo lang volhoudt. Dan komt er ineens stilstand. Heb je dit al eens meegemaakt? Dan is een 2e kans ook aanwezig.

Ik weet van mijzelf dat ik veel productiever ben, wanneer ik mij richt op één taak. De concentratie moeten verdelen, maakt dat ik fouten maak, onzorgvuldiger te werk ga, dingen uiteindelijk toch nog langer duren. Wachten, tot het kaarsje dooft. Door blijven rennen en rennen tot je hijgend tot stilstand komt. Iedereen weet dat je bij hardlopen beter, de afstanden langzaam kunt opbouwen. Dan haal je uiteindelijk de meeste winst. Zo is het in het leven ook.

Rust

We wachten nu al erg lang samen op een oplossing. Maar eigenlijk zijn we zelf de oplossing. Wanneer wij ons houden aan de richtlijnen van het RIVM, de afstand in acht houden, dan beschermen wij onszelf en de ander. Natuurlijk moeten we dan nog wachten tot we weer in onze oude “modus” over kunnen gaan. Maar wil je dat eigenlijk wel? Welke voordelen heb je nu behaald vanuit de ruststand?

Een tandje minder, wil niet altijd zeggen dat het slechter is of de gevolgen daardoor negatief zijn. Het kan ook erg positief uitpakken. Het leven weer oppakken maar op een andere manier. Bewuster. Zijn, in het hier en nu. Met al je aandacht, gefocust op je gezin, je herstel, je werk, je vrienden, die ene mooie film, je boek en ga zo maar door. Het biedt rust. En vanuit rust is er veel meer haalbaar dan je ooit voor mogelijk hield. Tevens “leef” je naar mijns inziens dan pas echt.

“Had ik maar”

In mijn leven was de rust lange tijd ver te zoeken. Ik had vaak meerdere banen en bijbaantjes. Ik moest alles zien bol te werken, ik wilde ook nog sporten (en het liefst vaak), ik wilde gezond eten, mijn vrienden zien, mijzelf ontwikkelen maar dit alles had een prijs. Een prijs die ik liever niet betaald had. Door het leven in sneltreinvaart heb ik nooit echt genoten. Ik was in gedachten altijd al bij het volgende moment. Wat moet ik voorbereiden, waar ga ik dan heen, wat zal ik dan doen? En bovenal ook een gedachten: “Had ik maar” of “Was ik maar”. Herken je dit?

Dan vierde ik nieuwjaar in Rotterdam aan de kade en dacht ik: “Had ik toch maar gekozen om het bij vrienden in Breda te vieren”. Teleurstelling. Wachtend tot ik weer door kon naar het volgende moment. Het moment zien te “overleven” en weer door. Ik heb geleerd en leer nog altijd, dat dit geen fijne manier van leven is. Ik ben niet meer bezig met dat wat ik voel of beleef. Alsof er geen negatieve gevoelens mogen ontstaan of zijn en die maar wegstoppen. Veel sporten, niet stilzitten nooit geen rustmoment. Uiteindelijk loop je tegen de muur omhoog en denk je “Had ik maar”.

Bewustwording

Laat dit een tijd zijn van bewustwording. Een tijd om te zien wat je hebt, wat je écht hebt, wie je om je heen hebt, hoe creatief, mooi, vindingrijk, veerkrachtig en kwetsbaar een mens is. Dat is een kracht. En die kracht hebben we nodig om te wachten. Wachten is niet erg. Het is heel productief. Vanuit die bewustwording en rust ontstaan de mooiste initiatieven en ideeën. Ik ben mij heel bewust van mijn situatie nu. Depressief. Oké. Ja, het is oké en ik schaam mij niet meer. Het is er. Ik wacht. De oplossing is er al, nu mag ik nog leren om vanuit die rust die oplossing te vinden en vast te grijpen, in te zetten en ermee om te gaan.

Ik wacht. Wacht jij? Zullen we samen de oplossing vinden en toepassen?

Wachten kan erg mooi zijn.
Wachten
Getagd op:                    

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.