10-5-20

Make it count!

 

Moederdag

Het is vandaag moederdag. Wie had ooit een Moederdag als deze kunnen denken? Voor vele een Moederdag op afstand, of voor velen een dag vol herinneringen aan hun moeder. Mijn moeder heeft COPD. Ik ben echt extreem voorzichtig. Ik bezoek haar niet in huis. Maar waar zij woont is een gemeenschappelijke tuin, daar kan ik zitten en dan praten we op afstand en zien we elkaar toch. 

 

Hoe sta jij in het leven vandaag? Hoe voel jij je, wat beleef je, wat raakt je, waar word je rustig van en waar geniet je van?

 

Het is bijzonder dat er mensen zijn, die juist in een tijd als deze, allerlei ideeën uitwerken. Zij komen uit de verf, zij beginnen een initiatief en maken de situatie leefbaar. Daar heb ik echt bewondering voor. Manieren zoeken of creëren is een hele uitdaging in deze tijd.

Mijn beleving

Ik val vaak stil. Ik doe wat ik moet doen in huis, al duurt dat soms ook een tijd maar verder is het lastig. Waar ik wel achter ben, is dat ik elke dag keuze wil maken die er nu toedoen. Geen keuzen voor morgen of over een week, gewoon in het hier en nu zijn en daar het beste uit zien te halen.

Er zijn dagen dat ik “niets” doe. Nietsdoen houdt voor mij in, niets buitenhuis, niets buiten het huishouden. Dan kijk ik televisie of staar ik voor me uit. Er komt dan niets uit mijn handen, zelfs geen woorden op papier.

Focus verleggen

Het kan zijn dat je stilgevallen bent, somber voor je uitstaart, geen dag invulling meer hebt, je discipline kwijt bent. Dat is begrijpelijk. Voor mij heel herkenbaar! Ik ben somber, kijk naar een zwart gat als ik denk aan de toekomst. Dus leer ik mijn focus verleggen. Wat heb ik nu? Wie ben ik nu? Wat kan ik nu? Wat wil ik nu? Heb ik de energie als voor deze crisis? Nee, beslist niet. Kan ik net zo helder denken als voorheen? Ook niet. Maar wat ik kan doen, op dagen dat mijn energie wel meer aanwezig is, is mijn steentje bijdragen in deze maatschappij. Ik doe dat door het maken van kaarten voor mensen in het ziekenhuis. Die geen of weinig visite mogen ontvangen. Mensen die revalideren. Zij die misschien hun hoop verliezen.

Ik schrijf gedichten. Deze heb ik in de kaarten geplakt. Simpel maar doeltreffend. Ik wil hen gewoon een hart onder de riem steken. Nuttig zijn, mijzelf waardevol achten. Want als ik dat verlies, verlies ik alle hoop. Wanneer ik stop met het in beweging komen, dan komt mijn hogesnelheidstrein met een smak tegen een muur aan. Dan klap ik… Dat is eerder gebeurt vandaar dat ik dat kan benoemen.

 

Wat kunnen we doen?

Maar kijk naar wat je voor handen hebt vandaag. Hoe voel je je? En met die conclusie kan je vandaag laten “tellen”. Je maakt er toch een waardevolle dag van op jouw manier, met wat jij kunt. Al is het een klein gebaar. Gooi eens een steentje in het water en zie het effect ervan. Dan zal je inzien dat alle kleine dingen, verder en dieper uitwerken dan wij beseffen.

 

Zo durf eens dat steentje te werpen. Op sommige dagen één, op andere dagen twee. De impact op mensen kan enorm zijn, iets wat zij juist nu nodig hebben.

 

Make today Count!

 

 

 

Make it count!
Getagd op:                

2 gedachten over “Make it count!

Geef een antwoord

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.